Finis Gloriae Mvundi.

A fin da veleidade. É simplesmente unha maneira de ser, de facer as cousas e de vivir. Alguén sabe o por qué do que somos e do que vivimos? Alguén coñece o pouso que deixa o vivido? Alguén sabería dicir que é o que pode andar rondando polo maxín inquedo dun ser avocado ó existencialismo? Todo isto e moito máis hase debullar de a poucos neste blogue, e senon é así, entón que morra coa comida que comín.

martes, 30 de mayo de 2023

PESCE


Hace tanto tiempo que no rimo

que no siento, que no amo

engullido por una rutina feroz

que conduce al desánimo y la apatía


Decidido a no amar, no amé

a no inspirar, no inspiré

a no crear, a no ser

a dejar morir el calendario


Cuando no te buscaba apareciste

como caído del cielo

como salido del averno

¿será esta mi estrella?


¿Qué quieres de mí?


Va ser todo un reto aprender(te)

a querer(te), a querer(me)

volver a intentarlo.


Contigo no tengo miedos

pero tengo celos.

Te quiero para mí,

mi cielo.


Mis lágrimas derramadas

quieren curar heridas del pasdo.


Si quieres ser dueño de mi corazón

tendrás que ganarlo.




ARS AMANDI (II)

 

Si no voy a ser tuyo, yo me iré,

quizás sea más tarde o más temprano.

Si quieres ser un pájaro y volar

por favor, dímelo ya, déjalo claro.


No puedo prometer felicidad

inmerso en un amor no entregado

te quiero solo mío para mí

sentir que es algo justo y necesario.


Si la vida nos hizo por juntar

quisiera yo creer que es por algo

sanar nuestras heridas, caminar

andar por siempre juntos de la mano.


Hacernos grandes los dos , y brillar

marcar nuestro trayecto en el plano.

Estar siempre a tu lado, y demostrar

que los que nos querían destruir

no tienen la razón, se equivocaron.


Soñar, crear historias, aprender,

poder así llegar a conocernos.


Saber equilibrar nuestro querer,

tenernos empatía y perdonarnos.


Me vence el pensamiento, ya lo sé...

Poder nunca temer equivocarnos.


Tú me hiciste creer que es de verdad,

podría estar por siempre a tu lado,

entre remontar el vuelo y aterrizar

me hago de este amor un vagabundo.


Fugaz o duradero, ¿qué se yo?

podría ser de nuevo este romance.

Abrirte mis entrañas, otra vez...

hundirme en el miedo a equivocarme.


Iremos a por todas, ¿qué más da?

la vida no se acaba por llorarte.

Vivamos el presente una vez más

porque el amor no es para cobardes.


HIC TEMPORE

Nada más cierto que el tiempo el ya vivido, el por venir Somos el tiempo que no pasa, -somos el tiempo que nos queda- Y, rueda, rueda, rueda...