Corredor de fondo.

Preparados,
       Listos,
              XA


                                                  Unha carreira que non remata


                               un sentimento que non te mata
         
                                              e a cadea máis forte é a que ata.

                                           Fraquean as forzas e os naipes caen sen control.

                              Osíxeno non chega ó maxín e xira a testa maxistral.

                                                                     Barullo de golpes no peito e afogo visceral.

                                       Colapso curtocircuíto e fallo de motor.

                               Caída libre en voo de Ícaro. Euforia desmedida.

                      Embriaguez cósmica e sufocos de acaloramento etílico.

                                                    Nubes de interrogantes ameazando chover.

                                 A chave do tesouro está agochada.

                                                                  E sereo esquívanse as respostas.

                                        Retorcendo palabras baleiras de contido. Verbas de edredón.

                                             
                                               

23 +

Busco no fondo e non hai
non hai máis que cinzas
será a imaxinación
que turba a conciencia
sacudida vilmente

mar e terra teño como confidentes
só a miña paisaxe coñece
cómo un se sente

non

non é teatro,
quere ser poema.

Que será a soedade?
quen a experimenta?
quen se cre capaz de xulgar a dor allea?

as ondas gardan segredos
de escuma mar e area
e busco alá no fondo
nada atopo

tampouco na lúa
astro mentirán
rocha seca e polvorenta
como o corazón humán

e sigo camiñando paseniño,,
pasiño a pasiño
facéndome dono 
de cada pensamento
vou parindo poesía
entre dores

ela é miña filla
ela é o meu amor

o meu  segredo
o meu narcótico
o meu celo

si tan só buscase eso....

aurea mediocritas