os derradeiros
raios solares do día.
Axiña a noite cubrirao todo
co seu manto estrelado
de novo.
Como sucedeu onte,
e antes de onte,
e como sucederá mañá
e tamén despois de mañá.
A illa de Onza fica queda
na súa parcela de atlántico.
A illa de chocolate,
pensaba de cativo.
Unha onza, solitaria.
Case que a podo escoitar
ela fálame.
Non marcha, di que non,
que non quere fuxir.
Chama por min.
Humilde e solitaria Onza.
Brava e agreste.
Non tes piñeiros que
che fagan compaña.
Só mar e gaivotas, as
que de verdade saben
cara ónde voan.
As que saben fuxir
van a Onza.
Desidia. Sol morno e soidade.
No hay comentarios:
Publicar un comentario